Bron: https://www.trouw.nl/sport – Beeld Olaf Kraak

Door corona zijn veel sportcompetities stilgevallen. In deze serie vertellen meer of minder bekende Nederlanders wat dat voor hen betekent. Deze keer basketbalcoach Marlous Nieuwveen (40) van Loon Lions uit Landsmeer.

In haar hoofd maakte ze een vreugdedansje toen ze afgelopen week hoorde dat de teamsporters vanaf
17 december weer samen mogen gaan trainen en dat alle topcompetities mogen worden hervat. Marlous Nieuwveen en haar team Loon Lions snakken na een droogte van twee maanden naar spelen in teamverband. “De eerste training met z’n allen wordt een feestje.”

Nieuwveen (40) werd voor dit seizoen gepromoveerd van assistent tot hoofdcoach van Loons Lions, een ploeg in de eredivisie voor vrouwen. Vol ambitie ging ze van start. In oktober, na slechts twee wedstrijden, viel ze echter in een zwart gat. Alle competities, op het profvoetbal na, werden door de stijgende coronacijfers stilgelegd. Nieuwveen pakte het op als een test: hoe houd je strijdlust en plezier in een team als je alleen maar kunt trainen, maandenlang, zonder competitiewedstrijden in het vooruitzicht? Trainen zonder doel is een straf voor elke topsporter.

Het kost Nieuwveen nu meer tijd en creativiteit, maar ze denkt erin geslaagd te zijn het vuur bij haar speelsters niet te laten doven. Haar ‘meiden’ komen nog elke keer met enthousiasme naar de trainingen en zijn nog net zo gemotiveerd als aan het begin van het seizoen. Hoewel het trainen werd beperkt door de maximale groepsgrootte van vier, is de groep blij met wat nog wel kan.

Nieuw competitief element

Hoe Nieuwveen het leuk hield? Ze putte uit haar eigen rugzak vol ervaringen als speelster. Ze veroverde onder meer Nederlandse titels met Leiderdorp en Lions en kwam in de Amerikaanse profcompetitie WNBA uit voor Los Angeles Sparks. Ook speelde ze als prof in Spanje, Frankrijk en Italië. Overal pikte ze wat op en dat komt in haar hoofdcoachschap nu goed van pas. Nieuwveen is innovatief en probeert elke training een nieuwe oefening met een competitief element aan haar team mee te geven. Ze gebruikt trainingsvormen uit haar eigen verleden, komt met zelfbedachte oefeningen en struint het internet af op zoek naar nieuwe inspiratie. Wat ze vindt, past ze aan naar eigen inzicht. De ene keer werkt het beter dan de andere. “Het is een beetje trial-and-error.”

Ze laat bijvoorbeeld speelsters tegen zichzelf en elkaar strijden, in een boekje houdt Nieuwveen scores bij. Als een speelster minder vaak raak gooit binnen een bepaalde tijd dan in de training ervoor, dan krijgt ze een cadeautje: strafrondjes rennen. “Normaal gesproken ben ik daar niet echt van, maar ik merkte dat dat nu echt nodig was om de knop iets meer aan te draaien.”

Normaal gesproken wordt er tijdens trainingen meer in partijvorm gespeeld. Daarom is het uitzicht op groepstrainingen en wedstrijden, waar het kabinet nu weer toestemming voor heeft gegeven, een welkome verlossing. Immers: “Hoe langer het duurt, hoe moeilijker het wordt om elke training weer wat nieuws te verzinnen”.

Mentale veerkracht

Het kernbegrip blijft toch mentale veerkracht – iets waar Nieuwveen gedurende haar carrière als prof ook op hamerde. “Nog steeds wordt er te weinig aandacht besteed aan de mentale kant van sport. Ik denk dat je met mentale kracht verder komt dan met fysiek talent. Dat bespreek ik weleens met mijn meiden. Dan geef ik aan dat ze niet alleen aandacht moeten besteden aan het fysiek beter worden als basketballer, maar dat ze ook aan hun koppie moeten denken.”

En dat is nu extra belangrijk, want deze crisis kan frustreren. Waar de vrouwen van het eerste op maandagavond nu in twee aparte tijdslots in groepjes van vier moeten trainen, kan de jeugd die daarvoor traint gewoon op een normale manier basketballen. Ook het profvoetbal ging vrolijk door. “Vind ik het leuk? Nee, maar ik snap het wel. Als je kijkt naar de maatschappelijke positie van voetbal en het plezier dat mensen daaraan beleven, dan is dat heel anders dan basketbal in Nederland. Hoe jammer ik dat ook vind.”

Binnenkort kan ook zij eindelijk haar kwaliteiten als wedstrijdcoach laten zien. Duidelijkheid over de competitieopzet is er nog niet. Maandag wordt er tussen de clubs en de basketbalbond overlegd. Nieuwveen is optimistisch. “Ik ben er geen voorstander van om nog een hele lange voorbereiding te houden. De situatie is voor iedereen gelijk. Gewoon lekker beginnen, dan lopen de eerste wedstrijden misschien maar wat stroever.” Daarbij steekt de coach haar ambities niet onder stoelen of banken. “We gaan dit seizoen volle bak voor het kampioenschap en de beker.”